Aby prawidłowo odbierać Naziemną Telewizję Cyfrową  musimy do naszego odbiornika telewizyjnego z tunerem MPEG-4 bądź set-top-boxa (STB) doprowadzić dobrej jakości sygnał cyfrowy.

W odróżnieniu od sygnału analogowego, dla  którego zasadniczo wysoki poziom sygnału był podstawowym gwarantem jakościowym , sygnał cyfrowy wymaga spełnienia kilku podstawowych parametrów jakościowych.

Niespełnienie choćby jednego z nich uniemożliwi oglądanie telewizji cyfrowej. Sygnał cyfrowy właściwie ma dwa stany: albo jest prawidłowy spełniający podstawowe parametry jakościowe i możemy bez problemu oglądać przekaz telewizyjny albo odbiór jest niemożliwy.

Typowe objawy sygnału złej jakości to pikselizacja obrazu, pojawiające się „stop klatki”, czarny ekran, czy nieprzyjemne efekty dźwiękowe.

Poniższy przykład, pokazujący w uproszczony sposób graniczne stany jakości sygnału, pozoli łatwiej zrozumieć różnice w odbiorze telewizji analogowej i cyfrowej:

W sygnale cyfrowym DVB-T próg pomiędzy obrazem dobrej jakości a obrazem nieprawidłowym (występujące efekty pikselizacji) lub zupełnym brakiem obrazu jest bardzo mały. Nie posiadając pomiarów wykonanych profesjonalnym miernikiem będzie nam bardzo trudno określić jak daleko jakość naszego sygnału oddalona jest od progu utraty poprawnego odbioru. W technice DVB-T przejście pomiędzy sygnałem dobrej a złej jakości nazywa się efektem „klifu cyfrowego”. W sytuacji kiedy okresowo dochodzi do pogorszenia odbioru bądź zaniku obrazu należy przyjąć założenie, że efekt „klifu cyfrowego” jest bardzo blisko. Każde zakłócenie w postaci pogorszenia warunków atmosferycznych (np. silne opady śniegu) czy generowane np. przez przejeżdżający samochód ciężarowy, a wywołujące to zjawisko powinno zwrócić nam uwagę na konieczność poprawienia jakości sygnału cyfrowego. Poprawę jakości sygnału możemy osiagnąć poprzez zastosowanie np. anteny o lepszej kierunkowości i większym wzmocnieniu pasywnym lub stosujac inne urządzenia np. niskoszumowe wzmacniacze sygnału.

Prawidłowe parametry sygnału cyfrowego DVB-T

Poziom sygnału w gniazdku abonenckim

Należy podkreślić, że poziom sygnału cyfrowego powyżej poziomu maksymalnego nie jest korzystny i często powoduje takie same efekty jak przy przekroczeniu progu „klifu cyfrowego”.

BER – Bitowa Stopa Błędów

Jest to bardzo waży parametr odnoszący się do jakości sygnału cyfrowego. Parametr ten określa liczbę „uszkodzonych” (przekłamanych) bitów w stosunku do całkowitej liczby przesyłanych bitów. Im stosunek bitów przekłamanych do wszystkich przesyłanych bitów jest mniejszy tym lepiej. Wartości tego parametru są bardzo małe i przyjęto w branży stosowanie zapisu w postaci wykładniczej.

Wzór opisujący ten parametr może wyglądać  np. 1E*10^-4 . Taki zapis oznacza jeden przekłamany bit na dziesięć tysięcy odebranych bitów.

Ogólnie przyjęte normy uznają sygnał cyfrowy za jakościowo dobry dla wartości BER lepszej niż 1E*10^-4 i określają podaną wartość jako progową dla poprawnego odbioru cyfrowego.

Współczynnik C/N

Jest to parametr, który tak jak w sygnale analogowym, określa stosunek poziomu sygnału (nośnej) do szumu. Dla poprawnego odbioru Naziemnej Telewizji Cyfrowej wartości współczynnika C/N są niższe niż to miało miejsce dla sygnału analogowego. Współczynnik C/N wyrażany jest w dB. Czym większa wartość tym lepiej. Dla sygnału cyfrowego należy utrzymywać ten parametr na poziomie większym niż  27 dB.

MER – Współczynnik Błędów Modulacji

Jest to kolejny parametr określający jakość sygnału cyfrowego. Wartość MER zależy od wielkości i rodzaju szumu zakłócającego sygnał. Praktycznie jest to parametr pokazujący odległość do osiągniecia progu „klifu cyfrowego” czyli momentu wystąpienia nieprawidłowych parametrów sygnału. Wartość minimalna MER to 26 dB jednak zaleca się uzyskiwanie wartości powyżej 30 dB.

Pełną informacje na temat wszystkich parametrów i standardów dla sygnału cyfrowego znajdą Państwo w poniższym pliku.